Selecteer een pagina

Wanner kan je zelf zeggen genoeg is genoeg.

Hier ben ik nog elke dag mee bezig omdat ik er zo graag bij wil horen maar kan ik het wel aan? Grote vragen wat vak door mijn hoofd gaan. Ik ben 25 jaar en op dit moment met als en nog wat bezig om zo veel mogelijk ervaring mee te maken. Ben bezig met de stem als jongeren te laten horen. Ik ben bezig om dit ook nog online te zetten. En daar naamt wil ik zo graag er geld mee verdienen. Veel plekken open plekken waar ik veel ruis hoor. Door de muziek hard in mijn oren komen hoor ik het gepraat zacht om me heen. Maar nog nog oor ik het er nog door heen.

Ik schijf dit op  omdat ik merk aan mij hoofd dat ik weer over prikkelt word. Ik wil zo graag. Hoe accepteer ik dit van mij zelf? Ik Heb genoeg geslapen, Ik heb genoeg gedronken, Waar komt zo die druk vandaan in me hoofd?

Ik ben een jonge vrouw die midden in haar leven staat. Ik ben 4 dagen per week actief om er te zijn voor jongeren en mensen die kwetsbaar zijn in onze samenleving. Daar bij ben ik druk bezig om mijn eigen bedrijf op te richten in rots en water om mensen meer zelfbewustheid te geven en dat je groter en sterker ben als wat je dacht van jezelf.

Ik beweeg er ook nog genoeg bij sporten heeft een belangrijk plek in mijn dagelijks leven.

Hier in Nederland heb ik weinig echt stillen plekken ontdekt.  Door dat ik hooggevoelig bent en door mijn TOS is mijn gehoor en gevoel hoog ontwikkeld. En weet ik ook goed de achter lichten theorie de achter. Maar dat is anders dan er elke dag rekening mee houden. Als je zo veel wil bereiken in je leven. En het niet lukt op school dan via andere wegen in het leven, alleen daar zijn ook risico’s aan verbonden. Harder werken door gaan als je niet meer kan. Hoe hou ik mij sterk in deze tijden?

Balans in je leven,

Het mooiste is dat ik in eind september ben geboren dat betekend dat ik weegschaal ben, dat betekend dat balans op me buik is geschreven. Of beter gezegd evenwicht in het leven.

De prikkels komen door dat vele mensen druk zijn met hun eigen leven te leven in een kleine land. Waar we naar elkaar toe reiden met de auto of de trein. Dit zijn een van de dagelijkse ruis wat iedereen kan horen en ook hoort.

Dit zijn de geluiden die met harden tonen mijn oren binnen komen. Behalve deze van er ook veel kleine stoor geluiden getik van de klok in de kamer waar ik vaak zit. Of de geluiden van de dieren die eten willen of gewoon geluid willen maken. De apparaten die roosters hebben waar lucht door heen gaat.

Stoelen die aan geschoven worden. Water wat in geschonken wordt de koffie die gezet wordt. 

En mensen die het liefst de hele dag tegen je willen praten, of jij tegen hun.

We hebben het erg gezellig gemaakt in onze land. 

Sporten in de ochtend tot laat in de avond nog even wat afmaken.

De vragen die ik mezelf stel zijn vragen die bij het leven horen. De vragen waar ik antwoordt op wil hebben. De vragen waar ik op moet letten. De vragen waar je alleen maar achter komt door dat je het zelf ervaart.

Ik probeer mezelf elke dag uitdagen om 10.000 stappen te zetten en merk dat mijn hoofd beweging erg fijn vind. Daar naast werk het ook dat ik muziek luister. Het werkt ook om heerlijk auto te reiden met muziek zachtjes op de achter grond. Goed adem halen. Rust & positief.

Dit is geschreven door Mariëlle Vermeulen Behalve TOS ook dyslexie